بچه بودیم....دخترا عاسق عروسک ها بودن و پسرها عاشق مردان قوی.... بزرگ شدیم..... دخترا عاشق مردان قوی و پسرا عاشق عروسک...

من گمان میکردم،دوستی همچون سروی سرسبز،چهارفصلش همه آراستگی است..من چه می دانستم....دل هرکس دل نیست... قلبها بی خبر از عاطفه اند...در میان من و تو فاصله هاست....گاه می اندیشم..می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری...تو به اندازه تنهایی من خوشبختی..من به اندازه زیبایی توغمگینم..سیل سیال نگاه سبزت ...

آنجا که شرم فاصله ای میشود میان من و دل عشق آهسته میمیردوتوبرای همیشهیک معما باقی خواهی ماند اینست پایان پیله ای که پروانه نمیشود....